Mijn vorige blog ging over het moederschap voor je 25e...voor ons zit daar een bijkomend "probleempje" bij, namelijk mijn studerende status en daarmee mijn gebrek aan werk/inkomen.
Een gelukje bij een ongeluk is dan weer, dat ze hier in Am*dam niet zo moeilijk doen over studentenhuisvesting. Als je maar lang genoeg ingeschreven staat kun je een driekamerappartementje huren voor 550 euro in de maand. Dat doen we dus.
Het studeren vordert inmiddels behoorlijk, mijn Mastertitel is al weer 1,5jaar binnen en mijn docentenpapiertje begin ik op afstand te ruiken - met een tikkie geluk en doorzettingsvermogen wordt het februari.
Helaas doet Am*dam dan weer wél moeilijk over exstudenten in studentenwoningen. En moeten manlief, dochterlief en ikzelf onder een brug gaan wonen als we niet snel een oplossing vinden.
En als die oplossing gemakkelijk was; dan hadden we hem al wel gehad! Helaas...een andere huurwoning voor een dergelijke prijs zit er niet in, daarvoor verdienen we wettelijk gezien net een tikkie te veel. En nee, ook niet voor 200 euro meer, of, laten we gek doen: Voor 250 euro meer. De vrije sector in de hoofdstad is onbetaalbaar voor jonge 1,5-verdieners zoals wij.
Kopen dan? Dat is hopelijk onze uitvlucht. Als mijn intentieverklaring geaccepteerd wordt kunnen we waarschijnlijk wel iets aardigs kopen.
Aardig voor onze begrippen: als we 70m2 kunnen betalen springen we een gat in de lucht. En blijven we daar rustig zitten, zelfs als er nog een kindje komt.
Want: Waar liefde heerst, rekken muren op...toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten