Adriaan van Dis en de verkiezingen

Gisteravond zat ik - net als veel mede-Nederlanders - met een dilemma: Verkiezingsdebat of Zomergasten?
Ik besloot te beginnen met zomergasten en dan eventueel door te zappen, mocht het gesprek me niet bevallen.

En je raadt het al: Ik ben nooit meer weggezapt. Wát een mooie televisieavond, mooi interview, interessante fragmenten en mooie nadenkertjes.

Van Dis welbespraakt, rustig en met rake uitspraken. Zijn commentaar op een documentaire over een 2-jarig jongetje dat zichzelf voor het eerst in de spiegel gadeslaat?

• Wat je niet kent, dat sla je. Als je het leert kennen, krijgt het een kusje

Zijn visie op politiek?

• Ik ben een bewuste kiezer, dat betekent dat ik zweef. Keuzes maken die ik nodig acht

Prachtig! Een verkiezingsdebat had me nooit meer kunnen helpen in het bepalen van mijn stem op 12 september. Ik zweef ook, tussen verschillende partijen. Wat vind ik belangrijk, voor Nederland, voor mij, voor de medemens, de aarde? Welke principes wegen het zwaarst? Kies ik voor wat ik leuk, gepast en mooi vind, of durf ik te kiezen voor wat ik nodig acht...?

Helaas durfde ik het me een 2-maand oud meisje dat haar moeder de nachtrust nog niet gunt niet aan om de film ook nog te kijken. Jammer, want Inside Job wil ik echt graag een keer zien.

Nu verder peinzen over nog zo'n mooi woord uit het 3 uur durende interview: Ontkooien.